Op 96-jarige leeftijd had Fred geen idee dat haar brief werd gedeeld over de hele wereld. Fred Stobaugh had net zijn vrouw van 73 jaar verloren. Ze deelden beiden een passie voor muziek en ze vulden hun leven met melodieën en uitstapjes.
Een muziekstudio organiseerde een wedstrijd om de beste zanger en songwriter van de zomer te kiezen. Fred zag de advertentie in de krant en besloot mee te doen. De wedstrijd vereiste: stuur een filmpje op internet gezet, maar Freds verhaal zou een andere wending nemen.
Wie waren Fred en Lorraine?
Ze ontmoetten elkaar in een koffiehuis waar Lorraine werkte als serveersterHij herinnert zich haar als het mooiste meisje dat hij ooit had gezien en hij werd op slag verliefd. Sindsdien lopen ze al meer dan zeven decennia samen...tot de dood hen scheidde. Gedurende die tijd werd hun band gevoed door kleine rituelen, uitstapjes en liedjes die ze neuriën als de soundtrack van hun leven samen.
De opnamestudio ontving veel nummers maar slechts één letter Het trok hun aandacht. Er zat geen video in, een criterium dat wel in de wedstrijdregels staat. Toch leek de envelop iets bijzonders te bevatten.
Hoe 'Oh Sweet Lorraine' ontstond
Fred vertelde dat hij in zijn woonkamer zat toen De woorden bereikten hem als een gefluister.Hij begon te neuriën, reeg zinnen aaneen en schreef, zonder enige kennis van muziek of technologie, teksten opgedragen aan zijn vrouw. Een paar dagen later zag hij een advertentie voor Groene Schoenen Studio's die op zoek was naar composities en zijn doorstuurde traditionele postOp de envelop schreef hij: 'Ik heb dit lied voor mijn vrouw geschreven.'
Hij bekende in zijn brief ook dat Hij was geen muzikant En dat hij ook geen goede stem had; hij voegde er zelfs een naschrift aan toe: 'Ik ga het niet zingen; het zou mensen afschrikken.' Toch was zijn intentie kristalhelder: hij wilde dat Lorraines herinnering door hem heen zou blijven zingen. Zo noemde hij zijn eerbetoon: Oh lieve Lorraine (Oh lieve Lorraine).
Toen de producer van de muziekstudio, Jacob Colgan, de envelop opende, was hij verrast. Het was een brief van een 96-jarige man met een foto van hem en zijn vrouw toen ze jong waren. Colgan las de brief van Fred Stobaugh en ontdekte dat zijn vrouw onlangs was overleden. Ze waren getrouwd geweest. Tot 73 jaar.
De brief was erg ontroerend. Fred beschreef wat ze graag deden. Ze hielden van muziek en gingen vaak samen op stap. In de brief voegde Fred een liedje toe dat Het is in het geheugen geschreven door zijn vrouw. Het was getiteld Oh lieve Lorraine ('Oh lieve Lorraine').
Van wedstrijd tot viraal fenomeen
De inhoud raakte het team van Green Shoe Studios en hoewel het voorstel niet het wedstrijdformat volgde, besloten ze het stuk op te nemen met professionele muzikantenJacob Colgan bekende dat hij zich zelden zo nerveus had gevoeld toen hij een opname aan de auteur overhandigde, dus wat het voor Fred betekendeToen hij het voor het eerst hoorde, barstte hij in tranen uit.
De tekst begint met het oproepen van de wens om om de goede tijden te herbeleven Naast Lorraine en de onmogelijkheid om simpelweg vooruit te komen, vandaar de impuls om te schrijven. Het verhaal werd een korte documentaire en in een muzikale versie die De video is miljoenen keren bekeken op YouTube.Hij won de wedstrijd niet, maar de authenticiteit ervan transformeerde een privébrief in een publiek fenomeen dat grenzen en media overschreed.
De muziekstudio besloot het nummer van Fred op te nemen en een video die het verhaal van Fred en Lorraine vertelt:
Naast de cijfers blijft alleen de afdruk over van een liefde die in staat is verdriet omzetten in een erfenisDe brief van Fred herinnert ons eraan dat je geen muzikant hoeft te zijn om de harten van miljoenen mensen te raken: het is voldoende om de waarheid te vertellen met eenvoud, moed en een melodie die geboren wordt waar het het meest pijn doet en waar je het meest liefhebt.