Omdat legendes deel uitmaken van de folklore van honderden of duizenden culturen, bestaat er een grote verscheidenheid aan. Door hun populariteit hebben ze echter grenzen overschreden en mensen in andere regio's bereikt, waardoor ze zich over een continent of zelfs de hele planeet hebben verspreid.
Ze zijn ook te vinden in verschillende genres, maar voor deze gelegenheid hebben we een verzameling samengesteld van populaire horrorlegendes van over de hele wereld, zowel voor het plezier van liefhebbers van dit genre als ter verrijking van de algemene cultuur van alle lezers.
Hieronder vind je een lijst met details die je een idee geven van elke legende, zodat iedereen de legende die zijn of haar het meest heeft aangesproken kan onderzoeken en, als ze durven, erover kan vertellen tijdens een mysterieavond.
Lijst met erkende horrorlegendes
Uit het grote aanbod hebben we klassiekers geselecteerd zoals Llorona en andere meer "moderne" zoals PolybiusNaast de legendarische chupacabra, het tedere en macabere kobolden, het vreselijke schilderij van huilende baby en een reeks spooklegendes die op verschillende plekken over de hele wereld zijn verschenen.
Om de reis verder te verrijken, zullen we ook veelbesproken stedelijke horrorverhalen opnemen, zoals de spooklifter, de figuur van de dame in het wit of verhalen die verband houden met rituelen, vloeken en vervloekte voorwerpen die, volgens de gangbare opvattingen, ongeluk brengen over degenen die hun pad kruisen.
Polybius arcade-videogame
La Polybius legende Het gaat over een arcadevideogame die, volgens sommige bronnen, in 1981 werd uitgebracht in een speelhal in de Verenigde Staten, waar de speelautomaten op verschillende locaties werden verspreid. Het bestaan ​​ervan is echter nooit geverifieerd en daarom blijft het slechts een legende.
Dit omvat het verhaal van het genoemde videospel, dat door zijn eigenschappen grote schade aanrichtte bij alle spelers. extreme verslaving wat het veroorzaakte. Van daaruit begon een nogal eigenaardige reeks symptomen, waarbij het volgende werd waargenomen. tekenen, zowel fysiek als psychologischDuizeligheid, hallucinaties, nachtmerries, paniekaanvallen, geheugenverlies en zelfs agressief gedrag. Veel verhalen vermelden dat sommige jongeren na een tijdje spelen een echte zenuwinzinking kregen.
Bovendien werden de machines van Polybius volgens getuigen altijd gecontroleerd door mannen gekleed in zwartDeze mysterieuze figuren, die banden hadden met de Amerikaanse overheid, zouden naar verluidt gegevens van de spelers verzamelen, alsof het spel in feite een experiment was om de reactie van de hersenen op bepaalde prikkels te analyseren. visuele en auditieve stimuliDeze mix van technologie, complottheorieën en psychologische terreur heeft van Polybius een van de meest verontrustende stadslegendes rondom videogames gemaakt.
Het verhaal van La Llorona
Een van de meest populaire horrorlegendes over de hele wereld is de Het verhaal van La LloronaHoewel de oorsprong ervan onbekend blijft, is wel bekend dat het deel uitmaakt van de Latijns-Amerikaanse folkloreIn andere landen buiten het continent, zoals Spanje, bestaat echter een vrijwel identieke versie genaamd De wenende vrouw van Barcelona.
De legende vertelt over een vrouw die, om een ​​bepaalde reden, haar kinderen vermoordde, en dat het trauma ervoor zorgde dat ze de daad vergat. Volgens sommige versies pleegde ze zelfmoord of werd ze vermoord. lijdende ziel Ze maakt altijd 's nachts haar rondes, waarbij een vrouw met lang haar te zien is. Haar gezicht is moeilijk te onderscheiden en ze huilt of schreeuwt voortdurend. Ze jaagt meestal iedereen die haar nadert de stuipen op het lijf.
In veel versies is La Llorona te horen. in de buurt van rivieren, meren en irrigatiekanalenwaarbij haar huiveringwekkende kreten ("Oh, mijn kinderen!") dienen als waarschuwing voor kinderen om 's nachts uit de buurt van het water te blijven. Op deze manier combineert het verhaal bovennatuurlijke elementen met een duidelijke boodschap. morele en preventieve functieHoud kleine kinderen uit de buurt van gevaarlijke plekken.
Het beeld van een vrouw die ronddwaalt en huilt om het verlies van haar kinderen, kent parallellen in andere culturen, zoals de Ierse banshees of bepaalde Japanse vrouwelijke geesten. Dit patroon laat zien hoe de angst om een ​​familielid te verliezen En schuldgevoelens maken deel uit van het collectieve bewustzijn over de hele wereld.
Spook verhalen
Net als bij La Llorona bestaan ​​er vele legendes en spook verhalen die bekend zijn in de verschillende regio's van de honderden bestaande landen. Deze verschijnen meestal omdat ze zielen in pijnDat wil zeggen, ze hadden een bepaalde missie of doelstelling te vervullen en na hun dood bleef hun ziel ronddwalen op zoek naar een manier om die te voltooien.
Tot de bekendste legendes behoren die we vinden het Silbon, De Vliegende Hollander, De Caleuche, Kennedy's blondine, Weeklagend spook, De geest van Anne Boleyn, De geest van Catherine Howard, De geest van William Shakespeare, De geest van Lincoln, De Hoofdloze Ruiter en Spook van de opera.
El Ruiter zonder hoofdHij komt bijvoorbeeld voor in zowel Angelsaksische als Ierse legendes. Hij wordt beschreven als een ridder zonder hoofd, die soms zijn hoofd onder zijn arm draagt, en wordt geassocieerd met veldslagen, verraad of goddelijke straffenIn sommige verhalen voorspelt de verschijning ervan de dood van een dierbare, waardoor de figuur ervan een angstaanjagend voorteken is.
De banshees In de Ierse folklore daarentegen komen vrouwelijke wezens voor die een hartverscheurende jammerklacht uiten om de dood van een lid van bepaalde families aan te kondigen. Ze vallen niet direct aan, maar hun aanwezigheid wordt ervaren als een teken van onheil. onvermijdelijke waarschuwing tragedie.
Verhalen over [het onderwerp van het verhaal ... spooklifters o dame in het witDeze verhalen, die je op wegen over de hele wereld tegenkomt, gaan over een vrouw die 's nachts om een ​​lift vraagt, waarschuwt voor een gevaarlijke bocht of simpelweg verdwijnt van de achterbank, om later te ontdekken dat ze jaren eerder op diezelfde plek is overleden. Deze verhalen, die via mondelinge overlevering en de media zijn verspreid, combineren verschillende elementen. reële gevaren van de weg met de angst voor het onbekende.
Legenden van goblins
Er bestaan ​​tientallen, honderden, of zelfs duizenden verhalen over het bestaan ​​van goblins, en daarom zijn er ook horrorfilms over hen gemaakt, want ze kunnen echt angstaanjagend zijn. Ze zijn al jaren bekend, maar hun bestaan ​​is nooit bewezen. Er bestaat echter een grote verscheidenheid aan verhalen over goblins. legendes en verhalen over goblins.
Van de horrorlegendes over goblins zijn de populairste die waarin ze het gemunt hebben op... kinderen aanvallenOmdat ze weerloos zijn en makkelijker te misleiden, gebruiken ze verschillende methoden om ze uit hun schuilplaats te lokken en vervolgens met ze te doen wat ze willen; afhankelijk van het verhaal of de legende kunnen ze ze lastigvallen, ze volledig laten verdwijnen of ze zelfs doden.
In Europa hebben ze het bijvoorbeeld over de ondeugende elfen Ze verstoppen voorwerpen, maken 's nachts lawaai of veroorzaken kleine ongelukjes in huis. In andere regio's, zoals delen van Latijns-Amerika, worden soortgelijke figuren beschreven als levend in de bergen of oude huizen, en ze kunnen speels of agressief zijn, afhankelijk van het respect dat hen wordt betoond of de rituelen die worden gevolgd.
Veel van deze legendes dienen een dubbel doel: enerzijds om te verklaren vreemde alledaagse gebeurtenissenAan de andere kant kan het dienen als waarschuwing voor kinderen om niet alleen rond te dwalen of gevaarlijke gebieden te betreden, waarbij het mogelijke gevaar wordt toegeschreven aan de acties van bovennatuurlijke wezens.
De iconische chupacabra
La geschiedenis van de chupacabra Het heeft ook duizenden plaatsen over de hele wereld bereikt, ongeacht taal en cultuur; zoals de waarnemingen van hetzelfde. Ondanks het feit dat de wetenschappelijke gemeenschap het bestaan ​​ervan heeft toegeschreven aan de verbeelding van boeren die hebben gemeld dat het hun vee heeft opgegeten, geloven velen van hen nog steeds dat het echt is.
Volgens de legende is de chupacabra een wezen met een morfologie die anders is dan die van enig ander dier, hoewel er ook overeenkomsten zijn met verschillende diersoorten. Het voedt zich met... geitenbloed Het is vooral een insect dat vee aanvalt, maar volgens sommigen kan het ook vee in het algemeen en zelfs mensen aanvallen.
Het is beschreven als een klein, tweevoetig wezen met dorsale stekelsmet heldere ogen en een grijze huid; in andere beschrijvingen lijkt het meer op een haarloze hond of een zieke coyote. Deze verscheidenheid aan beschrijvingen heeft zowel bovennatuurlijke theorieën als rationele verklaringen gevoed, die wijzen op dieren die bekend staan ​​om hun huidziekten en ondervoeding.
Los van zijn mogelijke zoölogische bestaan, heeft de chupacabra zich gevestigd als een symbool van angst op het platteland Het belichaamt ook de angst voor onbekende wezens die de grens tussen de wildernis en de menselijke natuur bewonen.
De huilende jongen die schildert
Eindelijk vinden we het schilderij van het huilende kind, een iconische legende van Spanje, waar volgens het verhaal een mislukte schilder sloot een pact met de duivel om zijn werken beroemd te maken. Eenmaal voltooid, begon hij verschillende schilderijen te maken, die hij met succes wist te verkopen en zo de roem verwierf die hij zo verlangde.
Een van zijn schilderijen, waarop een huilend kind is afgebeeld, werd echter gemaakt in een weeshuis. Later brandde het weeshuis af en kwam het kind daarbij om in de vlammen. Vandaar de bewering dat het kind in het weeshuis is verbrand. Zijn ziel bleef in het schilderij achter. door de schilder. Opmerkelijk genoeg was dit schilderij een van de beroemdste, meest verkochte en gereproduceerde, maar ook de hoofdverdachte bij veel woningbranden waar het had gehangen en waar het schilderij het enige element was dat niet was verbrand.
Naar aanleiding van deze gebeurtenissen begonnen er via brievenkringen en in de media verhalen de ronde te doen dat het hebben van het schilderij thuis ongeluk bracht. pech en brandenSommige mensen gingen zelfs zo ver dat ze hun eigen exemplaren verbrandden als beschermingsmaatregel. Hoewel er nooit een echt verband is aangetoond tussen de kunstwerken en de rampen, werd het beeld van het huilende kind een van de meest iconische beelden. vervloekte objecten het meest bekend in de populaire verbeelding.
Andere populaire horrorlegendes van over de hele wereld
Naast de reeds genoemde legendes zijn er vele andere verhalen die populariteit hebben verworven dankzij mondelinge overlevering, de media en, de laatste jaren, sociale media. Hoewel elke cultuur zijn eigen nuances heeft, zijn er terugkerende thema's te herkennen, zoals: wraakzuchtige geesten, gevaarlijke rituelen, mysterieuze wezens y morele waarschuwingen.
De spooklifter en de dame in het wit
Een van de meest wijdverspreide stadslegendes is die van de spooklifter Ofwel "het meisje in de bocht". Daarin pikt een chauffeur een jonge vrouw op die vanaf de kant van de weg zwaait. Het meisje is meestal in het wit gekleed, blijft stil en waarschuwt de chauffeur op een bepaald punt tijdens de rit voor een bijzonder gevaarlijke bochtNadat ze dat gedeelte is gepasseerd, verdwijnt de passagier op mysterieuze wijze van haar stoel.
In veel landen gaat het verhaal dat de chauffeur enige tijd later ontdekt dat de jonge vrouw jaren eerder op diezelfde plek bij een ongeluk om het leven is gekomen. Variaties op deze legende zijn te vinden in Europa, Amerika, Azië en zelfs Afrika, wat aantoont hoe de angst voor de weg, de nacht en ongelukken zich kan ontwikkelen tot een gedeelde spectrale figuur door verschillende culturen.
In verband met deze mythe verschijnt de dame in het witEen vrouwelijke geest die vaak ronddwaalt in landelijke gebieden, kastelen, over bruggen of langs historische gebouwen. In sommige verhalen is haar geschiedenis verbonden met... Hartzeer, verraad of tragische sterfgevallenSoms is hij uit op wraak; andere keren treurt hij simpelweg om zijn lot. Deze figuur duikt onder verschillende namen op in Engeland, Spanje, Latijns-Amerika en andere landen, wat het idee versterkt dat de hartzeer en verlies Ze zijn vaak de aanleiding voor spookverhalen.
Rituelen, spiegels en verboden namen
Een ander zeer populair type verhaal richt zich op rituelen die geesten aanroepen door middel van spiegels, woorden of herhaalde handelingen. De bekendste Angelsaksische versie is die van Bloody Marywaarbij men een naam uitspreekt voor een spiegel in een donkere kamer, waarna een vrouwelijke geest verschijnt. In de Spaanstalige wereld bestaat een variant genaamd Veronicamet eigen nuances, maar met dezelfde basis: het gevaar van spelen met onbekende krachten.
In Japan zijn verhalen zoals die van Hanako-san (de geest die in schooltoiletten rondwaart) of ook bekend als Manto (de entiteit die rood of blauw toiletpapier aanbiedt) worden onder studenten verteld om hun moed te testen. Deze verhalen vermengen de angst voor de alledaagse ruimtes met het vermoeden dat zelfs de meest alledaagse plekken onzichtbare aanwezigheden kunnen verbergen.
Regionale wezens en monsters
Wezens zoals de chupacabra, die zich voeden met angst en collectieve verbeelding, zijn op bijna elk continent te vinden. Sommige Afrikaanse legendes spreken van... reuzen die vee en mensen verslindenOndertussen doen er in Azië verhalen de ronde over spookachtige vrouwen die terugkeren na... gewelddadige of onrechtvaardige sterfgevallen Om af te rekenen met de levenden.
In Oost-Europa vallen bijvoorbeeld de volgende zaken op: vampieren en soortgelijke wezens, geassocieerd met begraafplaatsen en onverklaarbare ziekten uit vroegere tijden. In Noord-Amerika is de figuur van Grote voet of Yeti In andere delen van de wereld leven grote, harige wezens in bossen en bergen, die maar weinig mensen beweren ooit daadwerkelijk gezien te hebben.
Moderne stadslegendes en technologie
Met de opkomst van internet en videogames zijn er recentere horrorlegendes ontstaan, zoals Polybius of verhalen over spellen die zelfmoord uitlokkenVervloekte liedjes of video's die ongeluk brengen aan degenen die ze bekijken. Hoewel veel van deze verhalen hun oorsprong vinden in... opzettelijke fictieDeze geruchten worden uiteindelijk door het publiek voor waar aangenomen, wat aantoont hoe krachtig geruchten en mondelinge overlevering nog steeds zijn, nu versterkt door digitale media.
In alle gevallen weerspiegelen deze verhalen de hedendaagse angstenDe invloed van technologie op de geest, het verlies van zelfbeheersing, eenzaamheid in grote steden en sociale druk zijn allemaal factoren die bijdragen aan de evolutie van het genre. Zo wordt horror vernieuwd zonder zijn wortels in universele emoties zoals angst, schuldgevoel, nieuwsgierigheid en de fascinatie voor het verbodene te verliezen.
Horrorlegendes, oud of modern, blijven voortleven omdat ze aansluiten bij de diepste angsten van mensen en tegelijkertijd een manier bieden om Deel, leg uit en tem angst.Door ze in een groep te vertellen, te lezen of te bekijken in verfilmingen en series, kunnen we het onbekende benaderen vanuit de relatieve veiligheid van fictie, waardoor deze verhalen van generatie op generatie worden doorgegeven.