Voor degenen die het niet weten: de DSM is de diagnostische en statistische handleiding voor psychische stoornissen, dat wil zeggen de handleiding waarop psychiaters vertrouwen om een āāpsychische stoornis te diagnosticeren. Deze categorisering van psychische stoornissen is altijd betrokken geweest bij verschillende controverses.
Er is bijvoorbeeld aangevoerd dat de manier waarop de DSM-categorieƫn zijn gestructureerd, evenals de substantiƫle uitbreiding van het aantal categorieƫn, representatief zijn voor een groeiende medicalisering van de menselijke aard, die kan worden toegeschreven aan de kracht van farmaceutische bedrijven.
Van alle auteurs die de psychiatrische stoornissen in de DSM-IV selecteerden en definieerden, had ongeveer de helft financiƫle banden met de farmaceutische industrie. Deze connecties tussen de auteurs en farmaceutische bedrijven waren met name sterk bij diagnoses waarbij medicijnen de eerste behandelingsoptie zijn , zoals schizofrenie en stemmingsstoornissen.
Ik laat u achter met deze vier gegevens die de geloofwaardigheid van de DSM in twijfel trekken:
1) Toen de sociale angststoornis in 1980 aan de DSM-III werd toegevoegd, werd deze zelden gediagnosticeerd. Het werd beschouwd als een zeldzame aandoening tot eind jaren negentig, toen het medicijn Paxil werd goedgekeurd voor de behandeling ervan. Nu hebben 5,3 miljoen Amerikanen de diagnose sociale angststoornis, waarmee het de derde meest voorkomende psychiatrische aandoening is. Bron
2) Het National Institute of Mental Health trok zijn steun voor de DSM-5 in, omdat het volgens hen niet valide was. Bron
3) Homoseksualiteit werd tot 1974 in de DSM als een stoornis beschouwd. Bron
4) Frankrijk gebruikt de DSM niet om psychische aandoeningen te classificeren: daarom hebben Franse kinderen geen ADHD ļ Bron
Als je dit artikel leuk vond, deel het dan met je contacten!