Verschillende natuurgebieden en hun classificatie: typen, voorbeelden en kenmerken

Onze prachtige planeet is een schatkamer vol wonderen, of het nu gaat om architectuur, oudheid, moderne beschavingen of de natuur. Ongeacht hoe men gelooft dat de wereld is ontstaan zoals we die nu kennen, bestaat er geen twijfel over dat deze planeet enkele van de mooiste landschappen kent, die niet alleen de ogen van het publiek strelen, maar ook essentieel voor het dagelijks leven van onze soort.

De endemische soorten die in deze regio's leven, of ze nu uit het dieren- of plantenrijk komenNet als veel insecten vervullen ze functies zonder welke wij niet zouden kunnen bestaan. Elk van deze soorten neemt deel aan voedselketens, nutriëntenkringlopen en processen van bestuiving en zaadverspreiding die het mondiale ecologische evenwicht in stand houden.

Wanneer we hiernaar verwijzen, is het belangrijk te onthouden dat dit precies de reden is waarom grenzen wereldwijd worden gedefinieerd, gehandhaafd en verdedigd. natuurlijke regio'sDeze indelingen zijn niet zomaar lijnen op een kaart: ze vertegenwoordigen gebieden waar klimaat, reliëf, waterhuishouding, bodem en biodiversiteit op een bijzondere manier samenkomen, waardoor unieke landschappen en ecosystemen met hun eigen dynamiek ontstaan.

In een tijd die steeds sneller lijkt te gaan, en waarin het lijkt alsof er elke dag meer natuur verloren moet gaan voor het overleven van de mens, wordt het steeds belangrijker om deze streken te behouden. In deze post zullen we wat meer leren over de regio's waar de natuur behouden is, hoe we kunnen helpen deze te behouden en nog een paar dingen. Het is tijd om je kantine en je reisrugzakken mee te nemen, want we gaan op excursie in de natuur.

Wat zijn natuurlijke regio's?

Natuurlijke regio's worden begrepen als fysieke en geografische ruimtesNatuurlijke regio's worden gedefinieerd door hun vergelijkbare omstandigheden en kenmerken, zoals flora, fauna, klimaat, hydrografie, bodemtype of reliëf, om er maar enkele te noemen. Met andere woorden, een natuurlijke regio is een gebied op het aardoppervlak dat beschikt over vergelijkbare omstandigheden en kenmerken. homogene omgevingskenmerken die het onderscheiden van omliggende gebieden.

Hoewel het idee van natuurlijke regio's een breed concept is, wordt het over het algemeen gebruikt om de zones te definiëren waarin een continent of land is verdeeld op basis van deze fysieke kenmerken. Hoe groter het geografische kenmerk, hoe meer uitgesproken de geografische kenmerken zijn. biodiversiteit binnen een gebiedHoe meer natuurlijke regio's erin te herkennen zijn, hoe groter de variatie in klimaat, reliëf, vegetatie en fauna, omdat er zeer uiteenlopende combinaties van klimaat, reliëf, vegetatie en fauna voorkomen.

Op deze manier beschikken we over verschillende concepten, zoals de klimaatregio's, hydrografisch, bodem (gerelateerd aan bodems), fytogeografisch (op basis van de dominante vegetatie), naast vele andere classificaties die wereldwijd verspreid zijn en gebaseerd op de criteria van het land waarin ze zich bevinden. Elk type classificatie richt zich op een hoofdelement (klimaat, vegetatie, reliëf, enz.) om gebieden te groeperen die dat kenmerk delen.

Als we het hebben over geografie, kunnen natuurlijke regio's worden onderverdeeld in verschillende typenDit wordt beïnvloed door diverse factoren zoals biodiversiteit, bodemgesteldheid, topografie en geografische ligging. Elk land of elke regio kan bestaan uit verschillende typen van deze regio's, die het grondgebied verdelen op basis van hun klimatologische, biologische of fysieke kenmerken, en die op hun beurt met elkaar verbonden zijn en grote ecologische mozaïeken vormen.

Zodra een natuurgebied is afgebakend, vooral als het een aanzienlijk gebied betreft, is een van de belangrijkste stappen, met name in onze tijd, het onderhouden van de behoud van hetzelfdeDoor simpelweg bij te dragen aan het behoud van een natuurgebied in onze stad, staat of land, kunnen we het milieu waarin we leven enorm ten goede komen. Het beschermt namelijk de leefomgeving van talloze soorten en houdt belangrijke natuurlijke processen in stand, zoals de waterkringloop en de koolstofkringloop.

Ecologie-experts en ecologen hebben grote belangstelling voor het behoud en de kennis van deze gebieden, en elke dag leren we iets meer over hun belang. Hoewel ze geleidelijk achteruitgaan door menselijke activiteiten zoals ontbossing, overexploitatie van natuurlijke hulpbronnen en vervuiling, is het belangrijk te onthouden dat ze beschermd moeten worden. We moeten ook bedenken dat er, als het om natuurgebieden gaat, niet slechts één bekend type is; er kunnen er vele zijn. verschillende media waarin er zijnen verschillende kunnen binnen andere worden afgebakend.

Middelen waarin natuurlijke streken voorkomen

Wanneer we het over deze regio's hebben, verwijzen we niet alleen naar een regio die op een bepaalde plaats en tijd zou kunnen bestaan, maar eerder naar een regio die mogelijk meerdere regio's omvat. een aantal van hen heel dicht bij elkaar...of zelfs sommige binnen andere, zoals het geval is bij waterrijke omgevingen, die vaak ook binnen landomgevingen voorkomen. Deze regio's worden ingedeeld in vier hoofdtypen. geografische middelenwelke zijn:

Aquatische omgeving: Komt overeen met de zeeën, oceanen, rivieren, meren, lagunes en beken. Het staat bekend als de breedste omgeving met de grootste hoeveelheid en diversiteit aan beschikbare fauna.Het is de thuisbasis van vissen, zeezoogdieren, schaaldieren, algen, koralen, plankton en een enorme verscheidenheid aan micro-organismen die complexe voedselketens in stand houden.
Terrestrische omgevingDit zijn de velden, vlaktes, valleien, bergen, bossen, woestijnen en diverse andere plekken waar flora het meest vrij kan gedijen; het is de beste omgeving voor haar bestaan en instandhouding, en de fauna die er te vinden is, is ook rijk en divers. Hier vinden we alles van gematigde bossen en regenwouden tot savannes, graslanden, steppen en toendra's, elk met zijn eigen specifieke combinatie van klimaat en vegetatie.
Half ondergrondsHet kenmerkt zich door zijn ligging onder de grond en onder rotsen. Hoewel we het niet kunnen zien, is dit ook een natuurlijke omgeving, aangezien er veel soorten leven, zoals mollen, regenwormen, mieren en andere ongewervelde dieren. De bloemen die in deze omgeving groeien, kenmerken zich door de afwezigheid van chlorofyl, net als bepaalde parasitaire planten en schimmels die zijn aangepast aan permanente duisternis.
Organisch mediumDit verwijst naar de omgeving die zich binnen levende organismen bevindt, met name micro-organismen zoals bacteriën, parasieten en andere. Ook deze vertonen een grote diversiteit, hoewel niet overdreven door de beperkte ruimte. Deze omgeving is essentieel voor processen zoals de spijsvertering, de afbraak van organisch materiaal en de regulering van de gezondheid van ecosystemen.

Elk van deze omgevingen kenmerkt zich door specifieke natuurlijke regio's: bijvoorbeeld, koraalrif in het watermilieu, bosques o woestijnen op het land, complexe galerijsystemen in de ondergrondse omgeving en interne micro-ecosystemen in de organische omgeving. Inzicht in deze diversiteit aan omgevingen helpt ons de complexiteit van de planeet te waarderen en de noodzaak te begrijpen om alle levensvormen te beschermen.

Soorten natuurgebieden volgens verschillende criteria

Als we het hebben over natuurlijke regio's, we kunnen ze begrijpen en ze in verschillende typen indelen Afhankelijk van de bovengenoemde factoren. Deze zijn divers, maar we kunnen ze zonder al te veel moeite naar tevredenheid groeperen. Vanuit het perspectief van de fysische geografie onderscheiden we drie hoofdtypen: orografische regio's, klimaatzones en fytogeografische regio's.

Orographische natuurgebieden

De orografische regio's Ze worden voornamelijk gedefinieerd door de soort reliëf overheersend in het gebied. Dat wil zeggen, er wordt rekening gehouden met de kenmerken van het landoppervlak: of het vlak, glooiend, zeer hoog is, of dat het plateaus, heuvels of grote bergketens heeft. Afhankelijk van het type terreinkenmerken dat overheerst in een bepaald geografisch gebied, kunnen regio's worden ingedeeld:

BerggebiedenHet gebied wordt gekenmerkt door zijn hoge ligging, met pieken tot enkele kilometers en verschillende klimaatzones langs de hellingen. Afhankelijk van de topografie zijn er bergketens en bergmassieven te vinden. Bijvoorbeeld de Zuid-Amerikaanse Andesregio, de regio van de Europese Alpen, la región del Himalaya in Azië of de KaukasusDeze regio's hebben doorgaans een koud klimaat op de bergtoppen en een gematigder klimaat in de valleien.
Plateau-regio'sHet overheersende landschap kenmerkt zich door verhogingen zonder spitse toppen en met een relatief vlakke bovenkant. Plateaus kunnen variëren in hoogte en al dan niet deel uitmaken van bergketens of -complexen. Deze regio komt overeen met rotsachtige gebieden en in sommige gevallen woestijnen, waar de flora schaars is en de fauna minder divers is bij zeer droge omstandigheden. We kunnen deze regio zien in de Venezolaanse Guayana, Andeshoogland, Tibetaans Plateau of de Centrale Tafel in Mexico.
HeuvelgebiedenZoals de naam al doet vermoeden, worden deze regio's gekenmerkt door licht glooiende heuvels, met een geringe hoogte in vergelijking met bergen. Ze worden doorgaans gebruikt voor landbouw en veeteelt. Een voorbeeld hiervan is de Midlands in Engeland, de regio van Lissabon In Portugal, de Connors Hills in Australië of de Belgische Ardennen en Franse Vogezen.
Vlaktes of vlakke gebiedenHet terrein is opvallend vlak, zonder noemenswaardige hoogteverschillen. Vaak zijn deze vlaktes depressiesDat wil zeggen, vlaktes onder zeeniveau, of ze kunnen zich binnen bergketens bevinden, zoals op grote plateaus. Dit zijn ideale gebieden voor extensieve landbouw en uitgestrekte weidegronden. Ze komen overeen met de Grote vlakten van de Verenigde Statende grote Centraal-Europese vlakten, De Pampas in Argentinië, De Pannonische vlakte in Hongarije en nog veel meer.

In al deze orografische regio's heeft het reliëf een directe invloed op de lokaal weer (temperatuur, wind, regen) en, bijgevolg, op de vegetatie en fauna die zich daar kunnen ontwikkelen.

Natuurlijke klimaatzones

De klimaatregio's Ze worden geclassificeerd volgens de overheersend klimaat In een bepaald gebied wordt het klimaat bepaald door de gemiddelde temperatuur, de hoeveelheid neerslag, de verdeling van de regenval over het jaar en andere factoren zoals hoogte of nabijheid van de zee. Op basis van het klimaat kunnen verschillende regio's of klimaatzones worden onderscheiden, die op hun beurt aanleiding geven tot diverse natuurgebieden.

Tropische klimaatzonesDeze zones bevinden zich boven en onder de evenaar en strekken zich uit tot aan het begin van de tropen. Het zijn de meest gematigde zones. warm en vochtig op de planeetDe temperaturen zijn er doorgaans niet lager dan in de hogere gematigde zones. Deze klimaatzones ontvangen het hele jaar door regen of kennen zeer uitgesproken regenperioden. Binnen het tropische klimaat worden subtypen onderscheiden, zoals het tropische klimaat. equatoriaal (bijvoorbeeld het Amazonegebied), het klimaat moesson (gebieden in Thailand en delen van Zuid-Azië) en het klimaat van savannes (zoals in grote delen van India en Afrika).
Droge klimaatgebiedenZe hebben een zeer lage jaarlijkse neerslag, en dit is het typische klimaat van de woestijnen en steppenZowel warm als koud. Varianten zoals klimaat worden onderscheiden. hete woestijn (bijvoorbeeld: gebieden vergelijkbaar met de Saharawoestijn), het klimaat koude woestijn (zoals in delen van Argentijns Patagonië), het klimaat warme steppe (zoals in transitiegebieden in Marokko) en het klimaat koude steppe (typisch voor de steppen van Centraal-Azië).
gematigde klimaatzonesDeze gebieden ontvangen meer regenval dan droge klimaatzones, en de temperaturen variëren doorgaans van gematigde winters tot milde tot warme zomers. Afhankelijk van de hoeveelheid regenval en de gemiddelde temperaturen in elk seizoen, kan het klimaat als volgt worden geclassificeerd: maritieme westkust (zoals die in delen van Zuid-Chili voorkomt), subarctisch maritiem (kustgebieden van IJsland), Mediterraan (Middellandse Zeegebied, delen van Chili of Californië), Middellandse Zeegebied met koele zomers (binnenland van het Iberisch schiereiland), vochtig subtropisch (gebieden in het zuiden van Japan en delen van Oost-Azië), subtropisch met een droge winter (sommige binnenlandse gebieden van Afrika) of gematigd met een droge winter (zoals in delen van de Peruaanse Andes).
Continentale klimaatzonesZe worden gekenmerkt door een breed temperatuurbereik Tussen zomer en winter. Ze hebben zeer koude winters en relatief warme zomers, met korte herfst- en lenteperiodes. Het continentale klimaat kan warme zomer (bijvoorbeeld op het Koreaanse schiereiland), van koele zomer (oostelijke delen van Canada), subarctisch of boreaal (Alaska en grote delen van Noord-Amerika) of subarctisch gebied met extreem koude winters (zoals in Noordoost-Siberië).
poolklimaatgebiedenDit zijn de koudste regio's, met weinig tot geen hoge vegetatie, omdat de temperaturen er het grootste deel van het jaar doorgaans erg laag zijn. De temperaturen komen er nooit boven de maximumtemperatuur uit, waardoor er geen bossen kunnen groeien. Dit zijn de uiterste noordelijke en zuidelijke regio's van de planeet. Hun klimaat kan... toendra (noordelijk Noord-Amerika en andere subpolaire gebieden) of van eeuwig ijs (zoals het binnenland van Antarctica).

Binnen deze klimaatclassificatie kunnen we ook enkele concepten die al in de oorspronkelijke tekst aan bod kwamen, opnieuw bekijken:

De intertropische zoneHet ligt tussen de twee tropen en wordt gekenmerkt door een over het algemeen warm klimaat. isotherm (De temperatuur schommelt er het hele jaar door nauwelijks.) Regenwouden, savannes en andere tropische ecosystemen gedijen hier goed.
Gematigde strekenHet klimaat is, zoals de naam al doet vermoeden, gematigd, en er is doorgaans vegetatie die goed is aangepast aan dit klimaat; de diersoorten die in dit klimaat voorkomen, hebben over het algemeen een bepaalde structie. aangepaste jassen waardoor ze in de winter de nodige warmte kunnen opnemen en die in de zomer weer kunnen afgeven.
De poolzonesDit zijn de koudste gebieden, met weinig tot geen hoge vegetatie, omdat de temperaturen meestal onder het vriespunt liggen. In deze omgeving kunnen vooral soorten met een dichte vacht, veren of lichaamsvet (zoals zeehonden en walvissen) overleven, waardoor ze hun lichaamstemperatuur op peil kunnen houden, samen met bacteriën en micro-organismen die in het ijs kunnen leven.

Fytogeografische natuurgebieden

De fytogeografische regio's Ze houden rekening met de dominantie van plantensoorten van het gebied. Uit de vegetatie die het best is aangepast aan de klimatologische en bodemomstandigheden, ontstaan grote plantenlandschappen, die op hun beurt karakteristieke fauna herbergen. Enkele van de belangrijkste zijn:

Naaldwouden of taigaZe bevinden zich in gebieden met een koud of gematigd klimaat en regenval gedurende het hele jaar. Ze komen overeen met een groot deel van de koude berggebieden en hoge breedtegraden van het noordelijk halfrond. Ze worden gedomineerd door naaldbladige bomen (zoals dennen, sparren en ceders), die zeer goed bestand zijn tegen sneeuw en lage temperaturen.
Berg bosHet is kenmerkend voor gebieden met warme zomers en koude winters. Er groeien zeer groene grassen en struiken, evenals middelgrote bomen. Het bevindt zich op berghellingen op hoogtes waar nog steeds bossen groeien, maar de omstandigheden niet meer zo warm of vochtig zijn als in laaglandregenwouden.
SchrobbenHet komt voor op plaatsen van droog en bijna woestijnklimaatHet gebied kenmerkt zich door kleine planten met zeer diepe wortels en kleine of stekelige bladeren om waterverlies te beperken. Reptielen, slangen en spinachtigen die zich hebben aangepast aan de droogte komen er veelvuldig voor. Soorten zoals rozemarijn, tijm, johannesbrood, olijf en diverse soorten kardinaalsmutsen worden in deze gebieden aangetroffen.
ChaparralHet is een specifiek type struikgewas dat zich ontwikkelt in Mediterrane klimatenHet klimaat kenmerkt zich door hete, droge zomers en milde, regenachtige winters. Het is een ecosysteem van struiken en kortlevende planten, waarvan de zaden zijn aangepast aan extreme temperaturen en arme grond. De vegetatie is doorgaans schaars en bestand tegen periodieke branden.
BeddengoedDeze gebieden worden gekenmerkt door een koel of warm klimaat met zomerregens en een duidelijk droog seizoen. De vegetatie is Gras zover het oog reikt en ook verspreide bomen en struiken. Er zijn veel bekende soorten, zoals koeien en paarden in bepaalde Amerikaanse savannes, en grote herbivoren zoals giraffen, antilopen en olifanten in de Afrikaanse savannes.
Savannes en prairiesGraslanden lijken op savannes, maar ze ontwikkelen zich in gematigde klimaten, met grote vlakken middelhoog gras en zeer weinig bomen. Ze zijn kenmerkend voor gebieden zoals centraal Noord-Amerika of de Pampas in Zuid-Amerika, waar veeteelt wordt bedreven. Extensieve veehouderij en graanbouw.
WoestijnenDit zijn droge gebieden met weinig regenval, wat resulteert in schaarse, laaghangende vegetatie. Ze herbergen vaak plantensoorten die zeer goed zijn aangepast aan extreme omstandigheden, zoals... succulente planten (cactussen, agaven), stekelige struiken en kortlevende kruiden die na schaarse regenval ontkiemen.
Gematigde bossenDit zijn regio's die aangepast zijn aan verschillende gematigde en subtropische klimaten, waarin de volgende kenmerken overheersen: middelgrote en hoge bomenmet een dikke stam en bladverliezende of groenblijvende bladeren. De grond is vaak bedekt met rottend organisch materiaal, wat de bodem verrijkt en een grote diversiteit aan soorten schimmels, insecten en kleine zoogdieren mogelijk maakt.
Vochtige oerwoudenDit zijn regio's die typerend zijn voor vochtig en warm klimaatDeze gebieden kenmerken zich door een overvloedige en weelderige vegetatie en herbergen een aanzienlijk percentage van de biodiversiteit op aarde. Ze worden gekenmerkt door talloze hoge, groenblijvende, loofrijke bomen, evenals klimplanten, parasitaire planten en epifytische planten (die op andere planten groeien).
Toendra'sDit zijn regio's die gekenmerkt worden door het hebben van een Koud weerDeze gebieden ontvangen weinig regen, kennen sterke winden en hebben schaarse vegetatie die voornamelijk bestaat uit mossen, korstmossen, dwergstruiken en laagblijvende grassen. Ze bevinden zich in het uiterste noorden en zuiden van de planeet, waar de ondergrond het grootste deel van het jaar bevroren kan blijven.
Wetlands en mangrovebossenDit zijn gebieden die verband houden met de overvloed aan waterOf ze nu in zoet of brak water voorkomen, ze zijn te vinden in tropische, gematigde of zelfs koude klimaten, zolang de geologische en topografische omstandigheden het bestaan van overstroombare gebieden maar bevorderen. Mangroven ontwikkelen zich bijvoorbeeld in tropische kuststroken waar het zoete water van rivieren zich vermengt met het zoute water van de zee.
Mariene regioDit type mariene omgeving is kenmerkend voor tropische en gematigde gebieden met wisselende klimaten en zandige of rotsachtige zeebodems. Het kenmerkt zich door een overvloed aan zeevegetatie zoals algen en zeegras, evenals diverse soorten vissen, weekdieren en inktvissen. Het omvat ecosystemen die uiteenlopen van koraalriffen en zeegrasvelden tot abyssale vlakten.

Voorbeelden van natuurgebieden in verschillende landen

Om de diversiteit van natuurgebieden en hun classificatie beter te begrijpen, is het nuttig om observaties te doen. concrete voorbeelden in verschillende landenVeel nationale gebieden zijn ingedeeld in natuurlijke regio's op basis van criteria zoals reliëf, klimaat, vegetatie en fauna.

Natuurlijke regio's van MexicoHet Mexicaanse grondgebied kan worden onderverdeeld in fytogeografische regio's zoals: droog bos, regenwoud, wildernis, gematigde bossen, schrobben y zeegebiedElk gebied is verbonden met verschillende klimaatzones, hoogtes en bodemsoorten, en herbergt zeer waardevolle endemische soorten.
Natuurlijke regio's van ColombiaHet Colombiaanse grondgebied is verdeeld in zes natuurlijke regio's, die worden gekenmerkt door hun vegetatie, klimaat en reliëf: Caribische regio, Andesregio, Pacifische regio, Orinoquía regio, Amazonegebied y EilandgebiedElk van deze gebieden combineert verschillende omgevingen, zoals regenwouden, vlaktes, bergen en kusten.
Natuurlijke regio's van PeruHet Peruaanse grondgebied is verdeeld in acht verschillende natuurlijke regio's, die zich voornamelijk kenmerken door hun topografie, maar ook door hun klimaat en vegetatie. Deze regio's zijn: kust of hut, yunga, quechua, Suni of Jalca, VACATURES, bergketen of janca, hoog oerwoud of rupa-rupa y laaglandregenwoud of AmazoneGezamenlijk vormen ze een hoogtegradiënt van zeeniveau naar de Andespieken en vervolgens naar het Amazonebekken.
Natuurlijke regio's van ChiliHet Chileense grondgebied is verdeeld in vijf natuurlijke regio's, gevormd door gebieden met overeenkomsten in reliëf, klimaat en neerslag: Noord Groot, Noord-Chico, Centrale Zone, Zuid Zone y Zuidelijke ZoneLangs deze lengteas beweegt men zich van extreem droge woestijnen naar gematigde bossen en subantarctische landschappen.
Natuurlijke regio's van ArgentiniëHet Argentijnse grondgebied herbergt fytogeografische regio's zoals hoge Andes, VACATURES, Yungas regenwoud, droge chaco, vochtige Chaco, ruggengraat, Patagonische steppe, pampa, Antártida y Argentijnse Zeeonder andere. Ook worden er brede geografische indelingen gebruikt, zoals Noordwestelijke regio, Regio noordoost, Regio Pampeana, Cuyo y Regio Patagoniëwaarbij sociale, historische en politieke factoren, naast natuurlijke factoren, een rol spelen.
Natuurgebieden van SpanjeHet Spaanse grondgebied kan worden onderverdeeld in vier grote gebieden met vergelijkbare milieuomstandigheden: Atlantisch Spanje, De Spaanse Middellandse Zeekust, Middellandse Zeegebied, binnenland van Spanje e Canarische eilandenElk gebied kenmerkt zich door een eigen klimaat, vegetatie en terrein, variërend van Atlantische wouden tot vulkanische landschappen.

Natuurlijke regio's van de wereld, ingedeeld naar klimaat en vegetatie.

Naast deze landspecifieke voorbeelden worden de belangrijkste natuurgebieden ter wereld vaak beschreven door criteria te combineren van klimaat y dominante vegetatieEnkele van de belangrijkste, die al eerder zijn genoemd en die op een georganiseerde manier moeten worden verzameld, zijn:

OerwoudHet is gelegen in de regio's van tropisch klimaatHet is verspreid rond de evenaar in Midden- en Zuid-Amerika, Centraal-Afrika, Maleisië en Indonesië. Door de warme en vochtige omstandigheden regent het er het hele jaar door. Het zijn ecosystemen met meerdere vegetatielagen, zeer hoge bomen, een enorme soortenrijkdom en bodems die, hoewel ze er rijk uitzien, kwetsbaar kunnen zijn als de vegetatiebedekking wordt vernietigd.
BeddengoedHet ontwikkelt zich in tropische klimaten met Hoge temperatuurHet savannegebied kent overvloedige regenval in de zomer, maar er is ook een droog seizoen gedurende het jaar, waardoor het aantal en de grootte van bomen afnemen en struiken en hoog gras de overhand krijgen. De savanne komt voor in tropische gebieden en beslaat uitgestrekte delen van Afrika, Azië, Australië en Zuid-Amerika. Het is de thuisbasis van grote kuddes herbivoren en hun roofdieren.
desiertoHet is kenmerkend voor een droog weerIn deze regio valt weinig regen en zijn de temperatuurschommelingen extreem: overdag is het erg warm en 's nachts erg koud. Planten en dieren passen zich aan deze omstandigheden aan om water op te vangen en te bewaren, de meest waardevolle hulpbron van de regio. De vegetatie is schaars, maar speelt een essentiële rol in de bodemstabilisatie en het in stand houden van leven.
Steppe en prairieVanwege hun temperatuurniveaus kunnen ze worden beschouwd als een gematigd klimaat te hebben, maar de schaarste aan water bepaalt uiteindelijk hun associatie met de droge klimatenDeze regio's worden gekenmerkt door de aanwezigheid van graslanden, struiken en andere vegetatie die is aangepast aan seizoensgebonden of bijna permanente waterschaarste. De verspreiding van prairies in Noord-Amerika strekt zich uit van de Mississippi en de Grote Meren tot de Rocky Mountains; in Zuid-Amerika staat het bekend als Pampaen omvat Uruguay, het zuiden van Brazilië en centraal Argentinië.
mediterrane regioHet is een regio nabij de zee die gekenmerkt wordt door een gematigd klimaat Het klimaat kenmerkt zich door droge zomers en regen in de winter. Het strekt zich uit over een groot deel van Californië in de Verenigde Staten, centraal Chili, de Kaapregio van Zuid-Afrika, zuidwestelijk Australië, een groot deel van het Iberisch schiereiland, Zuid-Frankrijk, Italië, Griekenland en delen van Marokko. Struikgewas, sclerofylle bossen en gewassen zoals olijven, druiven en tarwe overheersen.
Gematigd bosHet wordt gekenmerkt door een gematigd en regenachtig klimaat. Het is verspreid over een groot deel van het Europese continent, Oost-Azië (vooral China en Japan) en Noord-Amerika. Het komt ook voor in gematigde en koude gebieden van Zuid-Amerika. Het is de thuisbasis van loof- en naaldbomen, humusrijke bodems en een diverse fauna bestaande uit zoogdieren, vogels, amfibieën en ongewervelden.
TaigaDit type bos, ook wel naaldbos genoemd, gedijt in koude klimaten met het hele jaar door regen. Deze regio komt alleen voor op het noordelijk halfrond, in Alaska, Canada, Finland, Zweden, Noorwegen en Noord-Rusland (Siberië). De winters zijn er lang en koud, en de vegetatie is aangepast aan een langdurige sneeuwbedekking.
HooggebergteHet klimaat, de vegetatie en de fauna hebben kenmerkende eigenschappen dankzij de hoogte Het is te vinden in de hoogste bergen, zoals de Kilimanjaro in Afrika, de Aconcagua in Amerika, de Everest in Azië, de Elbrus in Europa of de Jaya in Oceanië. Omdat de gemiddelde temperatuur erg laag is, zijn de bergen een deel van het jaar of permanent met sneeuw bedekt, en alleen bepaalde zeer gespecialiseerde planten en dieren slagen erin om in deze omgevingen te overleven.
ToendraHet speelt zich af in een poolklimaatHet kent een lange winter; de grond is het grootste deel van het jaar bedekt met sneeuw, en alleen tijdens de weinige zomerdagen groeien er mossen, korstmossen en dwergdennen, die minder dan een meter hoog worden. Het komt voor in de noordelijke regio's van Alaska, Canada, Finland, Zweden, Noorwegen en Noord-Rusland (Siberië), evenals aan de kusten van Groenland en andere Arctische eilanden, en in enkele koude gebieden van het zuidelijk halfrond.
WetlandsDit zijn gebieden die over het algemeen geassocieerd worden met tropische of gematigde klimaten vanwege de overvloed aan water; ze kunnen echter ook voorkomen in droge of koude klimaten vanwege geologische en topografische omstandigheden die het ontstaan van grote uiterwaarden hebben bevorderd. Ze zijn essentieel voor de regulering van inundaciones, het aanvullen van grondwaterlagen en als leefgebied voor trekvogels.

Hoe worden continentale natuurlijke regio's afgebakend?

De afbakening van de continentale natuurgebieden Het is niet willekeurig. Geografen, ecologen en andere specialisten analyseren informatie over klimaat, topografie, hydrografie, bodem en biodiversiteit om benaderende grenzen tussen regio's te trekken. Hoewel deze grenzen meestal geen exacte lijnen zijn, dienen ze als referentiepunten. studie- en planningsinstrument.

Over het algemeen worden de volgende basisstappen gevolgd:

MilieugegevensverzamelingEr worden klimaatkaarten, hoogtekaarten van het terrein, informatie over bodemsoorten, vegetatiekaarten en gegevens over dier- en plantensoorten verzameld.
patroon identificatieEr wordt gezocht naar gebieden waar meerdere van deze elementen op vergelijkbare wijze samenkomen (bijvoorbeeld een vochtig en warm klimaat, vlak terrein, diepe bodems en dichte jungle).
GrensbepalingOp basis van deze patronen worden benaderende grenzen getrokken die het ene natuurgebied van het andere scheiden. Deze grenzen zijn meestal overgangszones waarbij de kenmerken geleidelijk in elkaar overvloeien.
Beoordeling en aanpassingMet nieuwe gegevens en studies kunnen de grenzen worden aangepast om de realiteit of milieuveranderingen als gevolg van menselijke activiteiten beter weer te geven.

Inzicht in deze afbakening maakt het mogelijk om passend beleid te ontwerpen. ruimtelijke ordening, het beheer van natuurlijke hulpbronnen, het creëren van beschermde gebieden en het voorkomen van milieurisico's zoals overstromingen of aardverschuivingen.

Het belang van het kennen en beschermen van natuurgebieden

Natuurgebieden zijn essentieel voor het leven zoals wij dat kennen, omdat ze de leefomgeving vormen voor de soorten die ons voeden, ons helpen en ons van zuurstof voorzien. Ze ondersteunen ook economische activiteiten zoals landbouw, visserij, toerisme en bosbouw, mits deze op een duurzame manier worden uitgevoerd. Inzicht in het natuurgebied waarin we leven stelt ons in staat om onze omgeving beter begrijpen en zich verantwoordelijker gedragen.

Elk natuurgebied is belangrijk voor het goed functioneren van de planeet en het ecologische evenwicht; met andere woorden, ze zijn allemaal noodzakelijk en daarom moeten we van ze leren. wees voorzichtigRegenwouden fungeren bijvoorbeeld als enorme koolstofopslagplaatsen en reguleren het wereldwijde klimaat; moerasgebieden zuiveren water en beperken de kans op overstromingen; oceanen reguleren de temperatuur van de planeet en zijn een essentiële voedselbron. Kleine, alledaagse acties, zoals het verminderen van grondstoffenverbruik, het ondersteunen van natuurbehoudprojecten en het eisen van een verantwoord milieubeleid, hebben een reële impact op de gezondheid van deze regio's.

Inzicht in wat een natuurlijke regio is, hoe deze wordt geclassificeerd en hoe deze over de wereld is verdeeld, helpt ons de planeet als geheel te zien. onderling verbonden systemenDit mondiale perspectief maakt het gemakkelijker om de diversiteit aan klimaten, vegetatie en dieren in de verschillende continenten te waarderen, en versterkt het idee dat het beschermen van elke regio tegelijkertijd een manier is om ons eigen bestaan te beschermen.