Een neurowetenschapper die de afgelopen twintig jaar de hersenen van moordenaars heeft bestudeerd, ontdekte dat hij dat zelf had een brein met het potentieel om een ​​psychopaat te worden.
Jim Fallon, nadat hij hoorde dat zijn familie vol verdachte moordenaars zat, analyseerde hersenbeelden van de familie en ontdekte die van levende familieleden, alleen hij heeft de hersenpatronen die een psychopaat kenmerken.
Uit de hersenscan van Fallon bleek dat er een gebrek aan activiteit was in de orbitale cortex, die betrokken is bij besluitvorming en agressiebeheersing"Ik weet het 100% zeker. Ik heb het patroon, het risicopatroon," zei Fallon. "In zekere zin ben ik een geboren moordenaar."
Fallon zegt dat hij, in tegenstelling tot criminelen wiens hersenen de blauwdrukken hebben die nodig zijn om een ​​moordenaar te worden, een gelukkige jeugd had, vrij van geweld en misbruik. Fallon gelooft dat dit de oorzaak is die hem heeft geholpen geen moordenaar te worden.
Het bestuderen van zijn eigen brein, zegt hij, heeft hem ertoe gebracht zijn ideeën over genetische en omgevingsfactoren bij de ontwikkeling van criminaliteit te heroverwegen.
Ik verlaat u met een conferentie van zijn:
Als je meer wilt weten over psychopaten, is deze video erg verklarend:
Wat is psychopathie eigenlijk volgens de wetenschap?
Psychopathie Het is een persoonlijkheidsstoornis die wordt gekenmerkt door gebrek aan medeleven, behandeling, emotionele oppervlakkigheid en de neiging om asociaal gedrag. Hulpmiddelen zoals de Hazen checklist Zij beoordelen deze kenmerken in een biografische context; zij onderscheiden profielen met hoge scores en maken onderscheid tussen primaire psychopaten (meer aangeboren) en ondergeschikt (met een groter gewicht aan omgevingsfactoren).
In tegenstelling tot de sociopathie, die doorgaans nauwer verbonden is met traumatische omgevingen en gedragingen impulsief e onvoorspelbaarpsychopaten zijn over het algemeen meer verkoudheid, rekenmachines en bedreven in verbergen je profiel voor langere tijd. Er zijn manieren prosociaal, die zich kunnen conformeren aan sociale normen zonder echte empathie.
Genen, hersenen en omgeving: een beslissende driehoek
Het onderzoek van Fallon en andere teams beschrijft een patroon met vermindering van activiteit in de amygdala (angst/emotieverwerking) en in de ventromediale prefrontale cortex (moreel oordeel en controle). Connectiviteitsstudies hebben aangetoond ontkoppelingen tussen deze regio's en veranderingen in paralimbische circuits, naast een mogelijke rol van gecanneleerd in motivatie en bekrachtiging.
In de genetica zijn er varianten zoals die gerelateerd aan de MAO-A zijn geassocieerd met een grotere agressiviteit y weinig empathieStudies met tweelingen en adoptie wijzen op een gewichtstoename erfelijk relevant, maar ze laten ook zien dat de omgeving moduleert de expressie van deze risico's. Factoren zoals vroeg misbruik o acoso kunnen als triggers fungeren in kwetsbare profielen.
Vanuit de neurobiologie onderzoeken we neurotransmitters betrokken bij impulsiviteit en controle (bijv. serotonine, noradrenaline, GABADit perspectief vervangt de psychosociale verklaringen niet, maar vult ze aan en helpt ons te begrijpen waarom niet alle risiconemers uiteindelijk misdaden plegen.
Waarom Fallon niet gewelddadig werd
Fallon zelf benadrukt twee sleutels: één warme jeugd en opzettelijke inspanning door moduleer je gedragHij beweert dat zijn agressiviteit sublimeert op intellectueel gebied en die, na kennis te hebben genomen van zijn risicoprofiel, probeert te handelen in een meer prosociaal hoewel hij erkent dat de motivatie de trots en geen empathie.
Bij preventie waarschuwen verschillende auteurs dat biologie niet genoeg is: het is noodzakelijk beschermende omgevingen, professionals die in staat zijn om vroege tekenen detecteren en vermijd negatieve ervaringen die het genetische 'geladen wapen' activeren. De ethiek van vroege etikettering en het nut van strategieën voor re-integratie waar onderwijs en lezen Ze leveren voordelen op het gebied van gedrag op, hoewel hun impact bij psychopathische profielen beperkter kan zijn.
Gedragssignalen en Fallons getuigenis
Fallon herkent eigenschappen zoals emotionele afstand, behandeling y verlangen naar wraak gepland. Zijn verhaal illustreert hoe de oppervlakkige charme coëxisteert met de emotionele kouDe wetenschap benadrukt dat deze eigenschappen niet automatisch gelijk staan aan criminaliteit, maar ze komen wel overeen met riesgos die context en vervolg nodig hebben.
De combinatie van neurowetenschappen, psychologie y levenscontext Het stelt ons in staat te begrijpen waarom een brein in gevaar niet bepalend is voor het lot. Fallons geval roept vragen op over identiteit, verantwoordelijkheid en hoe ver we ons gedrag kunnen sturen als we onze kwetsbaarheden.