De meesten van ons geven onszelf het recht om te oordelen en zeggenschap te hebben over hoe anderen zouden moeten denken, handelen, voelen of hun leven moeten leiden. We denken dat onze (enge) realiteit van toepassing is op de rest van de wereld, en We hebben de neiging om te bekritiseren wat niet past bij onze visie of wat we niet begrijpen.
Misschien zal de video die je hieronder gaat zien je helpen om meer empathisch te zijn en je verlangen om andere mensen vooroordelen te beteugelen.
Als we wisten wat die persoon die je op straat tegenkomt, doormaakt, zijn we misschien meer empathisch. Ik laat je deze video achter waarvan ik hoop dat het je zal veranderen:
[Misschien ben je geïnteresseerd: 10 eenvoudige manieren om prettiger te zijn]
Door dit te doen, verminderen we niet alleen op oneerlijke wijze de wonderbaarlijke complexiteit van de ander, maar het is ook waarschijnlijk dat zodra die aanname is gemaakt, we geneigd zullen zijn om een selectieve aandacht, dat wil zeggen dat we aandacht besteden aan wat onze hypothese over dat individu bevestigt, en dat we weggooien wat niet in overeenstemming is met die hypothese. A) Ja, onze opvatting van de ander wordt stijver. Als we bijvoorbeeld denken dat een persoon onhandig is, zullen we de neiging hebben om ons alleen te concentreren op die situaties die dat idee bevestigen, en we abstraheren van die momenten die het tegenovergestelde laten zien. Als een resultaat hiervan, wij ontnemen de ander zijn totaliteit als wezen en we negeren hun persoonlijke geschiedenis, hun geloofssysteem, hun cultuur, hun religie, hun familieachtergrond, al hun ervaringen uit het verleden, enz.
Het interessante is wanneer we ons realiseren dat de kritiek die we op anderen richten net zo hard is als die op onszelf. Dat wil zeggen, de externe wereld is op de een of andere manier een weerspiegeling van onze interne wereld. De manier waarop we anderen beoordelen, is een verlengstuk van hoe we onszelf beoordelen. En sommigen van ons zijn zo gewend om buitengewoon kritisch en veeleisend over onszelf te zijn, het is zo genormaliseerd in onze cognitieve structuur dat we het niet eens opmerken.
Als het te moeilijk is om in onszelf te kijken, zetten we afweermechanismen in om te vermijden dat we eigen verlangens, emoties of kenmerken aannemen die als onaanvaardbaar worden beschouwd voor ons zelfbeeld. Dit fenomeen wordt genoemd projectie in de psychologie en het bestaat uit het plaatsen of projecteren op een andere persoon wat we niet als de onze kunnen aannemen. Evenzo gebruikte Carl Jung de term 'schaduw' om naar zulke onaanvaardbare en onbewuste aspecten van onze persoonlijkheid te verwijzen.
Als we erin slagen ons zelfbewustzijn te vergroten en onze interne dialoog te transformeren, zullen we toleranter zijn voor onszelf, en dit zal worden geëxtrapoleerd naar onze visie op anderen. Elke bijeenkomst geeft ons de mogelijkheid om meer zelfkennis te ontwikkelen, aangezien het weerspiegelt wat we wel en niet accepteren van onszelf. Als we eerlijk genoeg zijn tegenover onszelf, zullen we ontdekken dat onze kritiek op anderen ons eigenlijk meer informatie over onszelf geeft dan over anderen. Bovendien, Door deze onbewuste reacties bewust te maken, zullen we merken dat de emotionele lading verdampt.
Als je merkt dat je iemand bekritiseert, stop dan even en vraag jezelf af wat die reactie bij de andere persoon heeft veroorzaakt. Kom daarna Drie onbewuste afweermechanismen (projecties) die de darmreacties kunnen verklaren die we bij sommige mensen ervaren:
- Nooit en onder geen enkele omstandigheid zou u hetzelfde gedrag of hetzelfde persoonlijkheidskenmerk bij uzelf tolereren. Stel je bijvoorbeeld voor dat je een erg ongeorganiseerde en vergeetachtige vriend hebt. En stel dat zijn 'defect' geen directe negatieve invloed heeft op je leven, maar dat het feit dat je er getuige van bent je diep irriteert en je weet niet waarom. Als je terugkijkt op je verhaal, zul je je waarschijnlijk realiseren dat het ermee te maken heeft geïnternaliseerde familiemythen of -regels. Misschien werd dit soort "onverantwoordelijk" gedrag in uw familie erg afgekeurd en daarom moest u dit aspect van uw persoonlijkheid sterk onderdrukken en beheersen om uw ouders een plezier te doen. Het feit dat je die inspanning op de een of andere manier hebt moeten doen, doet je geloven dat anderen hetzelfde moeten doen.
- Het gedrag, de houding of de fysieke eigenschappen van die persoon herinneren je onbewust aan iemand met wie je in het verleden een slechte ervaring hebt gehad. Het feit dat ik die slechte ervaring niet heb kunnen uitwerken zorgt ervoor dat elke keer dat je iemand ontmoet die je onbewust associeert met die persoon tegen wie je wrok koestert, die emotionele reactie van afwijzing wordt gereactiveerd.
- Je zou willen dat je hetzelfde kon doen, maar je durft niet. Jij voelt afgunst En aangezien die emotie te moeilijk te accepteren is, probeer je iets negatiefs in de ander te zoeken, zodat je niet met je eigen frustraties te maken hebt. Laten we ons bijvoorbeeld voorstellen dat u een verlegen persoon bent en dat er een bijzonder extravert persoon voor u staat. Je denkt misschien: "Hoe zelfvoldaan, hoe probeert hij aandacht te krijgen!" Als je diep van binnen bent, zou je misschien die vloeiendheid willen hebben.
Als we elkaar beter kunnen begrijpen en accepteer niet alleen onze sterke en zwakke punten We ontwikkelen een groter medeleven met onszelf, maar ook in het algemeen met anderen. Onze manier van oordelen over anderen bewuster maken, betekent niet dat we geen voorkeuren meer hebben. Het is normaal om niet even goed met iedereen om te gaan en dat sommige persoonlijkheidskenmerken of gedragingen ons niet zo veel aantrekken. Er zijn mensen waar we gewoon geen zin in hebben. Maar als we een sterke emotionele reactie ervaren zonder dat er voldoende redelijke reden is om die te rechtvaardigen, dan wordt ze schadelijk. Er is daar iets onopgelost dat ons onbewuste met ons probeert te communiceren. In plaats van je te voeden met negatieve emoties, is het veel productiever om ons af te vragen wat er in ons omgaat en om wat introspectie te doen. Door te begrijpen hoe onze geest werkt, kunnen we groeien, en daardoor dichter bij geluk en succes.
door Jasmine Murga